Rum Meyhanesinde , tahta masanın üstüne sofra örtüsü niyetine serilen kağıda, çiziktiriyorum bu sözcükleri.

Yalnızlığın kıyıcığında,

Merdiven basamakları yerine,

Yazdıklarım çıkartsın beni arşa

Ne oluyor bitiyor aşağıda,

Yukarıdan bakınayım her tarafa.

Kıyıcığında kelimesini kullanınca, aklıma geliyor; herkes Rıfat Ilgaz’ı Hababam Sınıfı şaheserinden bilir, ama Rahmetlinin Karadeniz’in Kıyıcığında Romanında Recep ile Güllü’nün çaresiz aşkını anlatırken nasıl sizi sevdanın içine atar, bilemezsiniz.

İlk Adım Recep…

Kullanmadım hiç…

Romanı okurken; kıssadan hisse bir anda Güllü’ye aşık Recep ben oluverdim…

Gerçek hayatta; Güllü’m için herşeyi yapabilecek bir adamdım artık…

İsmi aynı olmasa da, o diyar senin bu diyar benim, Güllü’mü aradım durdum heryerde.

Bulduğumu sandıklarım,

Bulunduklarını sananlar

Rakılı votkalı geceden sonra,

Biten sevdalar,

İmkanlı aşklar ama onursuz

İmkansız aşklar ama gururla

Yalanlarımı yakalayanlar

Yalancılar

Kaçtıklarım

Kaçanlar

Son vurgun

Güllü yerine koyduğumdan oldu.

Yazık yahu;

İnsan hakedeni sevebilse keşke…

Üstad ne kadar güzel söylemiş;

Gerçek hayat, hikayelerden esinlenir.

Recep Erhan Şengül

29.12.2024

Heraklion Limanı – Girit